Verslagen toertochten

Lentetocht 2017-Verslag vanuit de volgwagen.

Zondag 14 mei, moederdag, maar ook de dag van onze traditionele Lentetocht. Een rit waarbij voor een keer snelheid en prestatie zwaar ondergeschikt zijn aan het sociaal samen zijn. Kortom lekker fietsen , veel kletsen en na afloop op het terras alles van commentaar voorzien.

De weersvoorspelling was uitstekend, en zo ook de realiteit. Korte broek dus. En dat is goed voor de opkomst. Ik heb 61 mannen/vrouwen geteld. Aangezien bij de meesten van ons de kinderen het nest zijn uitgevlogen, is moederdag nauwelijks meer een reden om niet te komen. Een mooie opkomst, maar stel je voor als alle 290 leden zouden komen, dan zou onze fotograaf Cees wel vijf foto’s aan elkaar hebben moeten plakken, of hadden we een tribune nodig van 10 meter hoog. Afijn, onder leiding van wegkapitein Huub Strijbos en boskapitein Martin van den Oever gingen de pelotons op weg en de bossen in. Overigens, de bikers zagen er in hun officiële tcn-tenue keurig uit!

Na 500 meter bij de Oude Lindeboom ging het al fout, een record wat betreft mekaar kwijtraken, omdat de ene helft afdraaide naar Mierlo en de andere helft naar Gerwen, omdat ze drie snellere mannen achterna reden die een eigen rondje gingen maken. Gelukkig kon de volgwagen hen snel achterhalen en overtuigen dat ze het bij het verkeerde eind hadden. Al snel werd aansluiting bij de “goeie”groep gevonden. Van toen af liep alles gesmeerd. Een mooie rustige route richting Asten en Heusden, heerlijk weer, nauwelijks auto’s op het parcours, ook geen publiek trouwens, hooguit een enkeling die verbaasd zijn ogen uitwreef over zoveel kleurenpracht op de langszoevende fietsen. Ook verbaasd over hoeveel er gesproken kon worden in het peloton tijdens het fietsen bij degelijke snelheden. Vanuit de volgauto is het een formidabel (vrij naar speaker Jan Peeters) gezicht om de groep in het zonnetje onder de groene bomen te zien fietsen.

Om het verdriet van zelf niet fietsen te verdringen, keihard Status Quo opgezet. Toch is volgen per auto heel leuk. Zowiezo geen last van de wind, geen enkele zweetdruppel en genieten van het landschap met prominent onze club in beeld. Alleen zou het fijn zijn geweest als ik bijvoorbeeld een heel klein pechgevalletje met lek had kunnen noteren, gewoon voor het nuttige gevoel. Geleuter natuurlijk, niemand ook maar een probleem is gewoon top. Na 66 kilometer weer terug bij ons aller Schafrath. Vol terras, nog steeds volop zon en een eerste rondje geschonken door John en Simone. Bijzonder aardig. Een mooie afsluiting van een gezellige Lentetocht 2017.

En ’s middags begon het zowaar te regenen, goed gepland toch?

Met dank aan Huub en Martin voor de routes, Cees voor de groepsfoto, ikzelf voor de volgauto, en John en Simone voor de drank.
En,  volgend jaar is er weer een kans voor de thuisblijvers om erbij te zijn.

Maarten

 

Benidorm 2017

Een week fietsen met goed weer in april is een mooie seizoensstart. Daarom heb ik me eind oktober, na 2x Mallorca, voor het eerst opgegeven voor de Benidorm reis. Er waren mij toen al ruim 30 mensen voorgegaan. Belangstelling genoeg dus. Gaandeweg werd duidelijk dat er een volle bus TCN-ers zou zijn en dat er in de aanhanger voldoende ruimte voor alle fietsen zou zijn. Dan moesten de fietsen natuurlijk wel in een doos. Een maand voor het vertrek was er ook nog een informatiebijeenkomst in Café de Stam in Gerwen. Daar werd de rest van de reis duidelijk: first class stoelen (super), busindeling, vertrek vanaf het Eeneind op vrijdagmorgen 7 april, kamerindeling in het hotel, routes zouden door Theo Baudoin worden gemaakt. Alles perfect geregeld, alleen m'n koffer moest ik nog zelf pakken.

24 uur in de bus is natuurlijk niet het allerprettigste vooruitzicht, maar viel achteraf prima mee. Gewoon rustig blijven zitten en niet de hele tijd denken dat het zolang duurt, zoals een aantal ervaren rotten al aanraadden. In het hotel bleek het behoorlijk druk te zijn en zaten we op allerlei verdiepingen (t/m de 14-de). Dat betekende natuurlijk dat de meesten altijd met de fiets de lift moesten nemen. Dat was niet heel handig, maar ach, iedereen was elke dag gewoon om 9:30 present voor het fietsen.

De dagen zijn op zo'n vakantie gelukkig nooit erg ingewikkeld. Vanaf 8:00 ontbijt, om 9:30 vertrek voor fietsen of strand / markt / stad / golf.
Na afloop al dan niet in fietskleren verzamelen op het terras van het hotel. Vanaf 19:30 avondeten.

Op het terras bleek iedere dag opnieuw dat iedereen een prima dag had gehad. Hooguit waren de bergen toch iets zwaarder dan gedacht. Maar na wat drankjes was dat weer snel vergeten en gingen ze volgende dag gewoon weer.

Voor degene die nooit in Benidorm zijn geweest. Er wonen ca. 70.000 mensen, maar er zijn wel 500.000 bedden. Daarmee heeft Benidorm na Londen en Parijs de meeste hotelbedden in Europa. Al die toeristen willen natuurlijk zo dicht mogelijk bij de zee zitten. Daarom is er veel hoogbouw. Zoveel dat Benidorm wereldkampioen is met het grootste aantal gebouwen van hoger dan 35 m per inwoner. In totaal bijna 400 gebouwen van 35 m of hoger.

Zo'n grote stad lijkt niet zo aantrekkelijk om vanuit te gaan fietsen. In het midden van de grote doorgaande weg is er sinds kort echter een fietspad, waarmee je prima de stad uit kunt fietsen. Maar het duurt echt wel een tijdje voor je de drukte uit bent. Maar eenmaal de drukte uit, dan is het ook echt rustig en kom je nauwelijks nog auto's tegen. En verder kun je bergop fietsen niet vermijden. Je kunt tot 1024 m (Port de Tudons), ook wel bekend als de ingang van het militaire terrein. Je kunt daar vanaf drie verschillende kanten komen en hebben dat in de Benidormweek ook gedaan. En dat is allemaal erg mooi fietsen. En verder ook nog veel meer mooie weggetjes gefietst. Tijdens de terugreis is er nog een inschatting gemaakt van de totaal gefietste afstand. Weet niet meer wat er toen is geschat, maar hierbij mijn schatting: Met 38 fietsers maal 7 fietsdagen maal gemiddeld 75 km per rit komt dat uit op 19.950 km. Dat is van Nuenen naar Nieuw Zeeland, ofwel half de aarde rond! En als er gemiddeld 1000 hoogtemeters in een rit zaten, dan is dat bij elkaar 266.000 hoogtemeters, ofwel 30 maal de Mount Everest (8848 m)!

Ik noemde net al de terugweg. Tja, aan alles komt natuurlijk een eind. Wij kwamen op zondag 16 april om 13:00 weer terug in Nuenen. Daarna kon ik iedereen weer snel huiswaarts om de paaseieren te gaan zoeken of verstoppen.

Ten slotte wil ik de organisatie (Hans Jochems, Gerard Vrijhoeven, Coen van Bergen, Harry van Dommelen) van harte bedanken.
Ik heb nauwelijks iets anders hoeven doen dan m'n koffer inpakken en trappen op de fiets natuurlijk.

Han Adriaens

 

Het Limburgweekend van 9-11 september 2016

Door Huub Strijbos
Vrijdagmorgen om 10:00 verzamelen bij de kerk.
Het is al een gezellige drukte, en iedereen heeft er zin in.
Rond kwart over 10 vertrekken we in 2 groepen nadat er enkele groepsfoto’s in het park zijn gemaakt.
Groep 30 vertrekt met 7 personen en hebben een route van 130 km.
Groep 28 is een groep van 10 personen en we hebben een route van 110 km, dit zullen er uiteindelijk toch 125 worden.
We fietsen richting Weert, en gaan daar de grens over naar België.
We stoppen bij taverne Trammelant in Opoeteren, en daar krijgen we een voortreffelijke lunch voorgeschoteld. Dan weer op de fiets en weer verder.
Het gaat prima totdat Monique tussen As en Maasmechelen door haar tandwiel trapt.
Hier besluiten we om van de route af te wijken en naar Maasmechelen te gaan voor een fietsenmaker. Nadat Monique een stukje geduwd is, gaat het bergaf richting Maasmechelen, en na een tijdje werkt het tandwiel spontaan weer. Even later werkt het weer niet, en dan weer wel.

Net voor het pontje over de Maas naar Eijsden doet het tandwiel het helemaal niet meer, maar we zijn op plaats van bestemming. Tegenover Hotel Le Bonheur is een fietsenmaker maar die heeft het juiste materiaal niet op voorraad. Gelukkig heeft Johan een reservewiel meegebracht en kan Monique toch weer fietsen.
Na een koel drankje en een frisse douche was het etenstijd.
Onder het eten komen er zoveel sterke verhalen naar boven dat de ober komt vragen of het een beetje minder kan. Bij het hotel nog een paar pilsjes en dan naar bed voor dag 2.
Op zaterdag staat het ontbijt klaar om half negen. Er wordt besloten om 3 groepen te maken, een groep gaat ongeveer 140 km naar de Barraque Michel, de andere groep maakt een tocht van 100 km door de Voerstreek en de derde groep heeft een rustdag. Wij gaan de 100 km fietsen. Nadat ik in Belgie alles in het Frans zie staan, denk ik steeds aan de tekst “ou le wappeur”. Hoe zou dit komen.
Na een kop koffie fietsen we weer verder richting Vaals, op de Vaalserberg komen we Nederland weer binnen.
In Nederland komen we van die lekkere klimmetjes tegen waar je bijna van de fiets valt, zoals de Eijserbosweg en de Dodemansweg.
Terug in Eijsden staan er 100 km op de teller en dat is meer dan genoeg voor mij. Even wat drinken en we gaan weer douchen.
Het hotel heeft geen eigen keuken en voor een avondmaaltijd zorgt vandaag de overbuurman Lan Wong.
Het eten wordt keurig geserveerd in het hotel en we kunnen beginnen.
Na een half uur zitten de buikjes wel vol en start het spel “petje op, petje af”
De wissel trofee die Monique heeft meegebracht gaat naar John Groenen.
Na nog enkele pilsjes te hebben gedronken, ligt bijna iedereen op tijd in bed.
Er zitten nog 2 personen buiten als om 23:00 de kastelein aangeeft dat hij naar bed gaat en dat ze zelf maar moeten afsluiten.
Op zondagochtend na het ontbijt gaat iedereen de fiets gereedmaken voor de terugreis en gaan alle tassen weer de bus in.
Om 10:00 uur beginnen we aan de terugreis.
De terugreis verloopt voorspoedig en na een koffiestop in Nattenhoven en een lunch in Nederweert komen we rond 16:00 uur weer aan in Nuenen.
Het is warm op het terras dus een pilsje heeft iedereen wel verdiend.
Ik ben voor de eerste keer meegegaan en het was een weekend om nog eens over te doen.
Johan en Liselotte bedankt voor de organisatie en ik hoop volgend jaar weer mee te mogen.

Zeelandtocht 01 juli t/m 03 juli 2016

Door Jo Theunissen
Vrijdag 1 juli
Na de fotosessie van deze 13de editie vertrokken we met 28 man richting Zeeland. We vertrokken in 2 groepen. Zat in de tweede groep en vertrokken een kwartier later. Bij de start was het bewolkt. Onderweg hebben we drie keer een behoorlijke regenbui gehad en de wind was wkr 6 tegen! Zoals gebruikelijk is het dan jasje aan en dan weer uit. In de ochtend bij de eerste lek had ik met Hans over lekkages. Hij vertelde me dat hij onlangs een spijker in een nieuwe band had. Zowaar gebeurt me dit ook rond 12 uur in de buurt van Kalmthout. Om 1 uur arriveren we in Woensdrecht om te pauzeren. Eerste groep was al drie kwartier eerder aangekomen en stond op het punt te vertrekken. Na een goede lunch werd de weg vervolgd. Over Neeltje Jans hadden we wind mee, waardoor de snelheid snel richting 40 km/u op liep. Om 5 uur kwamen we in het donker na 213 km aan in Burg Haamstede bij groepsaccommodatie “De Bosrand”. Net op tijd voor de regenbui. Eerste groep was al 1 uur binnen en de meesten hadden ook al de fiets schoon gemaakt. Om 7 uur was al de tafel gedekt door Yvonne, Petra en Dolores. Ook vloeide er veel bier en wijn voor, tijdens en na het eten. Had begrepen dat er 8 blikken bier per persoon was. De flessen wijn kon ik niet tellen. Na het eten was het EK voetbal op het scherm. Dat was geweldig met zoveel mensen naar een goeie wedstrijd Wales-België te kijken. Hierna was het karaoke aan de bar. Dit liep goed door na middernacht. Zo goed dat bijna alle bier en wijn op was. 

Zaterdag 2 juli.
Op het programma stond een ritje na het ontbijt. Ik koos voor de 130 km. Met de groep richting Vlissingen en een rondje over het eiland en dan weer terug. In Vlissingen maakten we met zo'n 16 personen een stop langs het strand voor koffie met gebak. Het was niet druk daar ondanks het mooie weer. Vervolgens een stop bij Colijnsplaat aan het Veerse meer bij de visafslag voor een kibbeling. Na deze stop over de Zeelandbrug terug. Tot deze brug hebben we veelal wind in de rug gehad. 

Zondag 3 juli.
Weer terug naar Nuenen. Nu hadden we super goed weer en ook nog wind in de rug. Nu zat ik in de eerste groep en vertrokken even voor 9 uur. Om 1 uur arriveerden we in Breda voor een pauze. Dat duurde wel lang. Om 14.15 uur vertrokken we verder. Bij een tussenstop langs het kanaal in de omgeving van Hilvarenbeek kregen we een colaatje door onze verzorgers. Om half zes kwamen we aan in Café Schafrath met een gemiddelde van 31 km/u. Tweede groep kwam drie kwartier later binnen. Op het terras werd nog wat nagebabbeld en werden de dames Yvonne, Petra en Dolores in het zonnetje gezet. Ze hebben ons super verzorgd. Ook de mensen van organisatie hebben het super gedaan. Nogmaals bedankt! 
Klik op foto voor meer foto's. Klik hier voor filmpje

Weergoden helpen van Goghtocht

Het is nog wat frisjes als zondagochtend rond 07.00 uur ‘voorrijders’ Robert en Gerd vertrekken om te kijken of de pijlen nog op hun plaats hangen. Om half 8 meldt zich de eerste toerfietser, ongeveer 300 zullen er nog volgen. Niet slecht voor een tocht op vaderdag. Oorspronkelijk hadden we een andere datum in gedachten, maar die bleek al bezet.

Als de vlaggen zijn opgehangen, de Cycle-trend boog is opgeblazen en Dorien de Jong zich weer achter kassa en scan-en-go systeem heeft geïnstalleerd kan de inschrijving beginnen. Ook dit jaar is Dorien weer belangeloos aanwezig. Echtgenoot Frank geeft als voorzitter van de toertochtencommissie om 08.00 uur het startschot.

Gaande de tocht wordt het weer steeds beter en op de pauzeplaats in Den Dungen schijnt zelfs de zon. Dat is weer even wennen….

De meeste fietsers hebben ingeschreven voor een rit van 90 km. Opvallend is dat Jan Snijders en Neel Rijnders, toch niet meer de jongsten, zich inschrijven voor de 120 km, maar gaande de rit besluiten om toch de 150 te rijden. Dat ze niet op tijd terug zijn voor hun ‘vaderdaghuldiging’ nemen ze daarbij voor lief. Mooi toch!!

De tocht brengt de 120 en 150 km via de Campina naar meest verre bestemmingen, Elshout en Haarsteeg. Uiteindelijk wordt neergestreken op de pauzeplaats waar de 90 km fietsers eerder al een plekje hebben gevonden. Mark en Herman zijn als onze PR mensen op die pauzeplaats aanwezig.

Daarna is het voor de 150 nog een lusje naar de Maas in de buurt van Lith. De anderen direct richting Nuenen.

Het weer blijft prima en ook de wind staat niet verkeerd. Theo Baudoin, onze routeplanner, heeft zelfs met de windrichting rekening gehouden!!

Bij terugkomst in Nuenen wordt de door Schafrath beschikbaar gestelde consumptiebon verzilverd. Wetenwaardigheden worden uitgewisseld en uiteraard is voor een aantal afscheid nemen moeilijk.

Samengevat kunnen we terugkijken op een mooie Van Gogheditie. Wat wil je met een zonnige dag ingeklemd tussen twee regenachtige dagen. Mevrouw Blijlevens was ook weer van de partij. Zo ook deelnemers uit Hoogeveen en Swalmen.

Een speciaal woord van dank vanuit de toercommissie voor Theo Baudoin die veel tijd en energie in het maken van de route heeft gestoken. Maar ook dank aan de ploeg uitpijlers onder leiding van Jan Verkuylen. Zij moeten morgen weer voor ons op pad. Rest ook nog een woord van dank aan onze fietsvrienden die de PR op facebook-media en TC Nuenen website verzorgden.

Uiteraard zien we volgend jaar weer uit naar een nieuwe editie!!

De Toertochtencommissie,
Frank Creemers, Frank de Jong, Peter van Os en Johan Pullens

Klik op de foto voor meer foto's

Benidorm 2016

Door John Olsthoorn, Harrie van den Boogaard en Theo van Herpt.
Op vrijdag 15 april zijn we met 27 personen met de bus naar Benidorm geweest. De voorbereiding om deze reis te organiseren zat er op en deze was perfect uitgevoerd door Peer Pero, die werd bijgestaan door Coen van Bergen. Later in die week werden er 3 mensen “gevraagd“ om een verslag te maken van deze bijzondere reis. Als eerste zal John jullie vertellen hoe e.e.a. vanaf het begin verliep.

Door John Olsthoorn.
Mijn eerste deelname aan Benidorm. Na een jaarlang revalideren was het 15 april zover dat we ik wielerseizoen kon aanvangen in het warme Benidorm. De weersverwachtingen voor Benidorm waren goed met temperaturen van circa 20 graden en weinig kans op neerslag.

In de voorbereiding had ik al een fietsdoos opgehaald bij Rubino zodat alle fietsen in dezelfde verpakking makkelijker in de fietsaanhanger van de bus konden worden geladen. Gelukkig was Harry van Dommelen zo aardig om mijn ingepakte fiets te komen ophalen want zo'n fietsdoos is best onhandig in afmetingen. In ieder geval past hij niet in onze auto, als ik die al tot mijn beschikking zou hebben gehad. Immers Ingrid gebruikt deze voor haar werk. Iemand moet de kost verdienen als ik mijn conditie op peil houd in het fietsland Spanje.

Aangekomen op het parkeerterrein van het Winkelcentrum Kernkwartier staan al enkele medereizigers te wachten. Het weer is guur, koud en regenachtig, en al snel begint het dan ook al te regenen. Gelukkig zijn er vooruitziende gasten die plastic hebben meegenomen zodat de kartonnen fietsdozen droog blijven.

Als de bus komt, openbaart zich voor mij een fantastisch schouwspel. Coen van Bergen heeft een houten stelling voorgefabriceerd zodat de eerste laag in de aanhanger voor de koffers bestemd is, waar bovenop de fietsdozen kunnen worden gestapeld. Als een geoliede machine worden stelling, koffers en fietsen ingeladen. Iedereen helpt mee en in een mum van tijd is het karwei geklaard, de chauffeur in bewondering toekijkend. Dan sluiten we de aanhanger en wat blijkt, de deur hapert en sluit niet goed. Coen snelt naar huis en haalt een paar stevige spanbanden om de aanhanger deugdelijk af te sluiten, er staat immers een kapitaal aan fietsen in dat we niet graag verliezen. We kunnen nu echt vertrekken en halen in Maarheeze de laatste reizigers op voordat de lange rit van 24 uur naar Benidorm aanvangt.

Onderweg wordt de bus meerdere keren gegeseld door regen en hagel maar dat deert ons niet. Marco, onze gastheer in de bus, bedient ons elk half uur van een snack of drankje zodat het ons aan niets ontbreekt ook al door de comfortabele stoelruimte in deze First class bus.

 Tot zover John! Rust maar even uit dan vertel ik wel verder!

We rijden intussen richting Martelange waar we stoppen om wat te eten en waar de bus volgetankt wordt met diesel. Verder gaat de reis naar het zuiden, naar Metz, Nancy en Lyon! Ondertussen blijft de sfeer in de bus prima. Er wordt gepraat,  gelachen, gelezen, t.v. gekeken en wat later gesnurkt. Zo tegen tienen kwam de chauffeur plots met een verrassing voor alle passagiers. Hij kondigde aan dat we zo meteen Bingo gingen spelen. Iedereen hartstikke enthousiast! Na drie rondjes en evenveel winnaars kwam er nog een verrassing. Ine won een fles Cava, omdat zij er haar man Hans Lòring precies raadden hoeveel kilometer de nieuwe bus tot nu toe gereden had. Knap hoor!

Intussen werden er flink meters gemaakt en ging de binnenverlichting op de slaapstand. Langzaam werd het stiller en rustiger en ging men slapen.  Ga jij nu even verder John, dan doe ik even een tukkie.

De nacht gaat dan ook in rap tempo voorbij waarbij het gesnurk door enkele medepassagiers maar voor lief wordt genomen. We ontwaken en zien een grote metamorfose. Regen heeft plaatsgemaakt voor zonneschijn en er staan citrusbomen langs de autowegen. Benidorm here we come!

Als een van de laatsten worden we in Benidorm uitgelaten bij Hotel Poseidon. De lege dozen worden opgeslagen in de parkeergarage en gezamenlijk worden de fietsen weer gemonteerd voor het eerste ritje deze namiddag. De kamers worden betrokken en de fietskleding aangedaan. We zijn er klaar voor. De zon schijnt, de temperatuur 20 plus en de stemming super. Vandaag maken we een klein rondje van circa 50 km om de fietsen en benen te testen. Voor de meesten was het bekend maar voor mij nieuw. Direct uit het vertrek wordt er geklommen. Niks geen vlakke aanloop naar de heuvels/bergen.

De benen en spieren worden gelijk op de proef gesteld. We rijden Benidorm uit, richting Finestrat, naar Sella en dan weer terug. Mijn voorderailleur staat niet goed en daarom krijg ik de versnelling niet op het kleinste blad. Balen dan maar even goed door stampen. Gelukkig is de route niet te lang. Terug in het hotel maken we ons op voor het diner maar niet nadat we eerst de bar hebben bezocht. We hebben all  inclusive, dus zijn de biertjes etc. inbegrepen.

Het diner wordt geserveerd in buffetvorm en smaakt de gehele week goed. Contacten van frequente Benidorm gangers worden door het personeel na een blijk van herkenning hartelijk met een knuffel hernieuwd. TC Nuenen is weer "thuis".

De meesten nemen nog een koffie en afzakkertje in de bar en sommigen laten zich zelfs verleiden tot een uitstapje in het nachtleven van Benidorm maar een groot deel zoekt toch het bed op voor een goede nachtrust. Een first class bus is goed maar een echt bed is beter.

Als ik om 08:30 bij het ontbijt aankom is een groot gedeelte al aanwezig en zit ontspannen te ontbijten. Na het ontbijt is Henk Kielenstijn zo aardig mijn fiets ordentelijk af te stellen zodat ik weer de beschikking heb over het totaal bereik van mijn versnellingen. Ik was aangenaam verrast door mijn klimvermogen gisteren na precies 1 jaar van herstel. Op  23 april 2015 was ik ontslagen uit het ziekenhuis en nu 1 jaar later gelukkig weer hersteld en weer in de omstandigheid te kunnen genieten van het fietsen, de omgeving en onze fietsmaten. Alles is betrekkelijk maar je leert wel te genieten van wat je kunt. Carpe diem is nu wel heel belangrijk geworden. Stel niet uit tot morgen wat vandaag kan. En vooral wat belangrijk is GENIET MET VOLLE TEUGEN.

Even wachten John, dan ga ik iets vertellen over onze eerst echte fietsdag met de grote groep!

Het is nu dus zondag 17 april en om 09.45 u vertrekken we met zo´n 15 fietsers lekker in de zon richting Albir. Verder gaat het over de boulevard van Altea via de tunnel langs Calpe. Er volgt een fikse klim naar Benissa. Hier drinken we koffie op een leuk pleintje. In de afdaling rijdt Monique lek, omdat ze over een irritante kapotte reflector, die op het fietsgedeelte is bevestigd, rijdt. Na 77 km. rijden we via la Nucia weer terug, met een gemiddelde snelheid van 21 km per uur! Er wordt vlug gedoucht omdat we getuige willen zijn van het verloop van de Amstel Goldrace. We kijken tv in een Belgisch cafeetje, waar de vriendelijkste vrouw uit Benidorm de scepter zwaait! Na afloop gaan sommigen zitten lezen en anderen wachten op de terugkomst van de andere groep. Die zal ook wel wat meegemaakt hebben.

Lees maar wat John ervan zegt.

Om 10:00 staat iedereen klaar en wordt de groep gesplitst in tweeën. Ik zit in een groepje van 7 en we vertrekken voor een tocht van circa 85 km naar de militaire basis Aitana. Weldra kom ik er achter dat hier een klim van ca 25 km en 1400 hoogtemeters en ca 7% gemiddelde stijging aan voorafgaat. Mijn versnellingen werken goed en de wegen hier in Benidorm zijn gelukkig van goede kwaliteit en het verkeer geduldig. Het weinige verkeer dat er is, haalt pas in als het ook echt kan.

Freddie en Coen bedwingen als eersten de lange maar gelijkmatige klim en komen naar beneden om ook de mindere klimmers naar boven te loodsen. We zitten in een goed, amicaal en sociaal groepje hoewel we tijdens het klimmen wel uit elkaar zijn geslagen maar veel energie om te praten was er toch niet.

Nadat we even wachten is iedereen boven en dalen we in rap tempo af naar Beniarda waar we onze overige Benidorm gangers ook aantreffen.

We hadden op de eerste dag een tijdelijk pasje gekregen dat we moesten omwisselen voor een pasje met foto. Bij dit inwisselen schrok ik wel eerst even. Het is even schrikken als je op het pasje naast je foto de naam Henri Maatje, mijn kamergenoot voor deze reis, ziet staan. Het is klaarblijkelijk makkelijker om maar 1 naam per kamer toe te wijzen.

Mooie ervaring John, zo op die eerste dag. Nu vertel ik weer iets over onze tweede dag.

Maandag 18 april. We vertrekken nu om half tien voor een tocht van 70 km. Het is heerlijk zonnig weer en we rijden via Altea met een flinke klim naar Guadalest. We rijden rond een mooi stuwmeer waar we enkele foto´s maken. Nu volgt de klim naar Beniarda. In dit plaatsje bevindt zich een prachtig pleintje waar we wat drinken en eten. De lucht betrekt echter en we gaan verder in de klim naar het dorp dat, naar ik meen, Beninantel heet. Eindelijk volgt onze bonus! Een lange en snelle afdaling. Hier werden snelheden van tegen de 80 km per uur gehaald! Voor mij een absoluut record! Rond drie uur zijn we terug en kunnen we in het hotel nog net van de lunch genieten. Hierna relaxen aan het zwembad, want de zon is lekker teruggekomen.

Wat doet jullie groepje op woensdag, John? Rustdag?

Dagelijks verandert de samenstelling van de groepjes al naargelang de belangstelling voor rust en inspanning. Woensdag is er een collectieve rustdag (behalve voor mij, Tiny van Zwol en Ad van Hoogstraten). Wij maken een klein rondje van ca 60 km naar Guadalest en zijn ook weer om 13:00 terug voor de lunch. S' middags lopen we naar het strand en zien enkele moedige kerels ( Henk, Peer, Hans, Tiny en Henrie) de nog koude Middellandse zee trotseren. De rest kijkt bewonderend toe vanaf de boulevard.

 Wacht even, John! Ik neem geen rustdag!! Luister maar.

Intussen had ik gehoord, dat er midden in Benidorm een mooi golfbaantje ligt. Gerard Vrijhoeven, Ine Löring en ik zijn er met een taxi naar toe gereden en hebben er een prima middagje gehad. Er waren 9 par 3 holes en zo konden we drie rondjes lopen met tussendoor een heerlijke lunch. Niet bepaald een rustdag dus!

Vertel maar verder John, bijv. over de Koninginnerit met jullie groepje!

De Koninginnerit maken we naar opa in Alcoleja en gaat uiteindelijk over 2500 hoogtemeters en ca 120 km via Castell de Castells, Famorca en Gorga.

De rest van de dagen gaan in rap tempo en in goede atmosfeer voorbij waarna het al weer vrijdag is en we s' avonds een afscheidspartij hebben en gelijktijdig de 24ste verjaardag van Dolores vieren. Vandaag, vrijdag, hebben al enkelen een extra vrije dag genomen om alvast de fiets in te pakken. Ik heb nog lekker een dagje kunnen fietsen. Het is super gegaan en het lijkt alsof mijn fietsbenen een tweede leven zijn begonnen. Ik fiets weer haast als vanouds en kan goed mee in de klimmen. Het is genieten hier. Jammer dat de reis er weer op zit. Zaterdagmorgen worden de laatste fietsen ingepakt en wordt Hans van Lieshout nog even gememoreerd. Niet alleen was Hans in staat te verdwalen in Benidorm maar hij zou op de laatste morgen vast en zeker nog even een rondje hebben gereden.

Om 13:30 uur staan alle passagiers en fietsdozen gereed om wederom in recordtempo te worden ingeladen. Coen is nog even bezorgd dat de aanhangwagen andere maten heeft maar dat is gelukkig niet waar en deze keer sluit de aanhanger gelukkig wel goed af.

De terugreis naar Nederland vangt aan en in tegenstelling tot de heenreis zijn de weersverwachtingen niet goed. Reden we 15 april naar het goede weer toe nu rijden we helaas naar barre omstandigheden. Als we langs Luik komen en een staartje van Luik-Bastenaken-Luik ervaren met sneeuw, hagel en regen hebben we medelijden met de coureurs. Nederland is wel weer sinds lange tijd gelukkig met een Nederlandse overwinnaar in de naam van Wout Poels. We nemen in Maarheeze weer afscheid van 5 medefietsreizigers en komen moe maar voldaan in Nuenen aan. De 10 dagen zijn in rap tempo voorbijgegaan. Hulde aan Peer Pero die deze reis perfect heeft georganiseerd. Alles was goed geregeld en er is gelukkig geen onvertogen woord gevallen.

Hé, Harrie! Weet je wat ik net heb gehoord? Jij en ik hebben ons opgegeven voor Lutzenrath op 29 en 30 april en 1 juni! Kunnen we weer aan de bak!

Mensen bedankt en mogelijk tot volgend jaar.

Weekend Lutzerath van 29 april t/m 1 mei 2016

Door Jan de Keijzer
We vertrekken vrijdag 29 april omstreeks 8 uur met 14 fietsers (Henri, Kitty, John, Tiny, Johan, Coen, Monique, Harry, Maarten, Geert, Gerd, Hans, Peer en Jan) en 4 begeleiders: Wim en José, de route-experts in de Eiffel, en Arnold en Anja rijden de bus met de fietsen en maken er ook een gezellig weekend van. In de bus van Coen gaan ook nog de nodige fietsen mee. Perfect geregeld allemaal. Helaas moesten Wim en Frank verstek laten gaan voor deze versie.

Zelf was ik net terug van een korte vakantie in Frankrijk, waar ik 1 keer de Alpe d'Huez ben op gefietst als voorbereiding op Lutzerath. Respect voor degenen die deze Alpenreus meerdere keren per dag omhoog gaan, is echt een k.bult.., en daar bleken er ook een paar van in de Eifel te liggen... Kornelimunster was al pittig, maar omgeving Lutzerath nog wat steiler. Veel tijd om een beetje bij te slapen kreeg ik niet in de auto, waarin gezellig gekletst werd door Hans, Gerd en Geert. Toevallig? zaten we dus met 3 debutanten (behalve Geert) in dezelfde auto. We waren er zo, al was het verder dan ik had gedacht - 243 km. Na aankomst en kamerindeling in het alom bekende en geliefde hotel Maas, waar bij de koffie een heerlijk stuk zelfgebakken appeltaart werd aangeboden door Kitty. Dan omkleden en eerste rit die ongeveer 60 km zou bedragen als opwarmertje voor het weekend. Door wat onvoorziene lusjes in het schitterende parcours, werd de eerste rit afgesloten met 85 km op de teller, met wat 'licht' klimwerk erin. Onze bikkel Hans was de enige in korte broek, en daar kreeg hij ook nog de nodige opmerkingen over de plaats van het zeem, maar ook dag 2 zou Hans gewoon in korte broek fietsen .. klasse!
Volgens een aantal van ons hadden we i.v.m. de weersvoorspelling nog wel iets verder kunnen gaan (de volgende dag zou het immers gaan regenen), maar het Weissenbier en Bitte-ein-Bit moesten natuurlijk niet te lang op zich laten wachten in hotel Maas, waar wij zeker niet de enige gasten waren (MTC Nuenen was zelfs ook nog keertje langs geweest).

Het systeem van de drankjes, ieder een eigen bestelbon, waarop door de obers en oberinnen de drankjes werden bijgehouden, werd door de aanwezigen als zeer handig omschreven, en een absolute aanrader voor Schafrath, waar het bierviltje nog heilig is.Hongerige magen werden goed gevuld tijdens het uitgebreide buffet, het bier bleef rijkelijk vloeien en door die combinatie waren de meesten toch redelijk op tijd naar bed. De avondwandeling trok maar een aantal deelnemers. Men was toch wel bevreesd voor de volgende dag waar de koninginnenrit zou plaatsvinden, al werd er al veel  gespeculeerd over de weersvoorspelling.

De 2e dag: veel beraad over de route, niet te laat starten, want er komt regen aan, we moeten richting het zuid oosten hebben dan de minste kans op regen, etc.  
Om 10 uur vertrokken voor een route van 105 km. Echter na een half uur of zo waren we de auto van Wim al kwijt. Dit kunnen we volledig op het conto van 'DE ROMEIN' schrijven. Die lag namelijk in de 'Strotzbuscher Tumm Romischer Tumulus (Grabhugel) mit tonnengewolbter Grabkammer aus machtigen Rotsandsteinquardern aus dem 3. Jahrhundert n. chr'  Hier moesten een aantal van ons natuurlijk wel even in klauteren, terwijl een ander groepje dat langs de kant van de weg bleef staan, bestempeld werd als  cultuurbarbaren (op z'n Duits: Banausen). Het bleek uiteindelijk toch dat we daarvoor al een verkeerde weg ingeslagen waren, we hadden op de hoofdweg moeten blijven, maar waren rechtsaf gegaan. Even later had Henri contact met Wim, en we zouden elkaar ontmoeten in centrum van het dorpje ...  (ben de naam kwijt), stukje naar boven gereden, maar geen Wim.. toch maar weer terug naar beneden en daar overleg over het vervolg van de route. Uiteindelijk kwamen we op een heel mooi fietspad, een deel van de Mosel Radweg... Er zat ook nog een omleiding in, maar die werd natuurlijk genegeerd door TC Nuenen, gevolg leuk stukje lopen en fiets dragen. We zouden gaan lunchen in het plaatsje Ulmen. Wim had zich goed opgesteld en leidde ons naar de uitspanning, die helaas dicht bleek te zijn. Dan maar naar die andere in de buurt, moesten we wel even terug, een leuk klimmetje was het gevolg... toen we bijna boven waren .. is dat nu de auto van Wim die ons weer tegemoet komt ?? Ja klopt ... bleek dat we toch weer terug moesten naar Ulmen 2, er waren namelijk 2 gedeeltes van Ulmen, en we moesten toch nog iets verder doorfietsen dan het eerste restaurant. Gelukkig was het nu wel goed, en bleek voor de meesten een bekende lunchplek van voorgaande jaren. Tijdens de lunch begon het te regenen. Besloten werd om met de Garmin van John de kortste weg terug te fietsen. De regen werd steeds feller, en iedereen reed met regenjassen aan en werd verder doornat. Ik herinner me nog wel 1 afdaling, die was echt niet normaal, zo steil. Uiteindelijk kwamen we uit op 70 km ipv 105, maar iedereen was blij dat hij of zij onder de douche kon kruipen. Het bier smaakte er niet minder om natuurlijk. Na het buffet (volgens de meesten wat minder van kwaliteit dan de eerste avond), stond er voor de liefhebbers nog een Rock avond gepland aan de overkant van het hotel. Toen mijn kamergenoot Gerd en ik er aan kwamen zaten al een aantal TC Nuenen gasten aan de stamtafel van het café (en zijn daar ook een paar uur blijven zitten). Het was erg gezellig en alle leeftijden kwamen naar binnen. Er liep ook nog een oude hippie rond, dus we vielen niet eens op. De muziek was hard, oud (Maarten wist bijvoorbeeld dat het een nummer Lynyrd Skynyrd was ...) en begeleid door moderne video-clips op een groot scherm, waarin men op de maat van die oude muziek bewoog, een heel leuk effect. Rond 12 uur in bed gekropen, voor de afsluitende rit.

3e dag... steenkoud, 4 graden, veel gure wind. We waren nog met 10 liefhebbers voor de zondagsrit, gepland voor 40 km (zijn er bijna 50 geworden). Traditie getrouw koffie met gebak (bedankt voor de traktatie Wim) in het Moeseldal, na een fantastische afdaling in het plaatsje .... ( sorry .. plaatsnaam weer vergeten, lijkt allemaal op elkaar daar). Na het gebak wisten we dat er dus nog een lekkere klim naar boven zou komen. Die was lang maar liep mooi en geleidelijk naar boven. We kregen het er wel lekker warm van. Daarna was het nog een kilometer of 6 naar Lutzerath, waar Henri en Peer ons op een strategische plek opwachtten en ons linksaf stuurden, inderdaad richting de legendarische Kist (de beklimming door Hans van Lieshout zo benoemd en die ook al de Moezel gewoon 'de Sloot' noemde). Er was niet veel animo om links te gaan, maar Maarten wist mij te overtuigen en even later volgde de rest. Afdaling ging lekker moet ik zeggen. Naar boven was inderdaad heel pittig, volgens de Garmin van John max 18%, en niet de 25% waar we zo bang voor waren. Iedereen kwam netjes boven, met een speciale vermelding voor Monique die erg sterk naar boven klom, net achter Maarten.

Een waardige afsluiting van het weekend Lutzerath 2016, het was koud en nat, maar vooral heel gezellig geweest. De dames van de organisatie werden bij terugkomst nog eens even flink in de bloemetjes gezet op het terras van Schafrath, waar het inmiddels schitterend weer was geworden. Hopelijk nemen we dat mooie weer mee naar de volgende editie 2017.

Elftal van Toerclub promoot Nuenen in Elfstedenfietstocht

Door Cees van Keulen
Toerclub Nuenen heeft in de Friese Elfsteden Rijwieltocht de gemeente Nuenen c.a. gepromoot. De Toerclub reed pinkstermaandag 16 mei met een elftal toerrijders de 11-stedenfietstocht, een tocht over 240 kilometer met vertrek vanuit Bolsward en de finish ook weer in dat stadje. De elf sportieve fietsers vertrokken rond kwart voor acht in de ochtend en finishten met de wijzers op dezelfde plaats. Dat betekent zo’n tien uur fietsen met een uurgemiddelde van ruim 25 kilometer en zo’n twee uur klunen, eten, drinken en sanitaire stops. Elfstedenschaatstochtwinnaar Henk Angenent schoot om precies 05.00 uur de eerste stoere fietsers op weg en om 08.30 uur vertrok de laatste groep van ca. 600 toerrijders.

Organisator Johan Pullens formeerde samen met Noortje Dingen (Noortje moest op het laatste moment afzeggen, red.) tijdens de afgelopen maanden een gemêleerd gezelschap van precies 11 deelnemers voor deze zware editie van de 11-stedentocht. De ruim 13.000 vertrekkers trotseerden nogal wat regen en wind en met name de lage temperaturen tijdens de tocht deden honderden toerrijders afstappen.

Oudste 72, jongste 29
In ons elftal traden op de voorgrond onze voorzitter Maarten Klomp, de Nuenense notaris Tsjeard Fokkema, geboren Fries uit Exmorra en Neel Rijnders (72), de oudste Nuenense toerclubrijder in het elftal. Het complete elftal is te zien op de groepsfoto, die geschoten is door Gerdien Fokkema. De jongste bikkel van het illustere gezelschap was Syta (29), dochter van Gerdien en Tsjeard Fokkema.

Het was volop genieten van de natuur, van de mooie vergezichten, van het prachtige Friese landschap en van de pittoreske dorpjes. Een schitterend evenement dat al vanaf 1912 wordt georganiseerd en waar je als fervente toerfietser toch zeker een keer in je leven aan moet deelnemen. Voor Syta was het de eerste keer dat ze een 11-stedentocht volbracht (voor Neel en Johan ook), haar vader reed voor de elfde keer mee (fotograaf Cees van Keulen ook, red.) en Maarten Klomp was voor de tweede keer deelnemer. Lara Wouda, René Geven, Tiny van Zwol, Jo Theunissen en Hans Manders ontvingen voor de eerste het begeerde 11-stedenkruisje.   

Prestatie en folklore
De Friese Elfsteden Rijwieltocht wordt al sinds 1912 georganiseerd. Prestatie, cultuur, folklore en traditie zijn de eigen items van deze 240 kilometerslange toertocht langs de elf Friese steden. Prestatie omdat er sprake is van een fietstocht van ca. 240 km op één dag. Cultuur en folklore omdat het om een Elfstedentocht gaat. Traditie omdat het een jaarlijks terugkerend evenement is met een eigen entourage.
Vanaf 1947 staat de 11-stedenfietstoertocht jaarlijks op de kalender. Er worden 15.000 startkaarten uitgegeven. ToerClub Nuenen behoort al jaren tot de min of meer prominente deelnemers. En tijdens de jongste editie was voor het eerst in Friesland ook de nieuwe outfit van de Nuenense Toerclub te zien.

Gastvrij in Longerhouw
Het gastvrij verblijf bij de familie Klaske en Nanne Boersma in Longerhouw (50 inwoners) slaat alles. Nog geen vijf kilometers van de start en finish in Bolsward ontvangen Klaske en Nanne al jaren sinds 2003 een delegatie van ToerClub Nuenen. De eerste deelnemer van de Toerclub was Jan Wesenbeek, mede-oprichter en eerste voorzitter van de TC.

Route 
Voor de liefhebbers hier de route met de 11 steden (vetgedrukt) en enkele doorkomstplaatsen. BolswardHarlingenFraneker, Blije, Holwerd, Dokkum, Bartlehiem, Lekkum, Leeuwarden, Bayum, Spannum, Kubaard, Bolsward (nog 97 km), Ysbrechtum, SneekIJlst, Tjerkgaast, Sloten, Balk, Oudemirdum, StavorenHindeloopen, Workum en finish in Bolsward.
Klik hier voor de foto's     Voor meer informatie: Klik hier.
Zie filmpje Aankomst Franiker bij 7 min. 20.

Een zonnige lentetocht

Door Johan Koster
Zondagmorgen 8 mei om 8.30 uur, voor het Klooster hebben zich zo’n 75 wielrenners en mountainbikers van TC Nuenen verzameld.
Martien van den Biggelaar dirigeert de dames naar het beeldje van de aardappeleters om ze daar op de gevoelige plaat vast te leggen.

Daarna is de hele  club aan de beurt, op de trappen van het Klooster worden we gefotografeerd onder begeleiding van de nodige standaard opmerkingen. Onze voorzitter Maarten Klomp legt nog even uit wat we gaan doen en dan vertrekken we voor een tocht van zo’n 62 km. De mountainbikers hebben hun eigen route, maar streven ernaar om tegelijkertijd met de wielrenners bij Schafrath terug te keren.

Het fietsen is één groot feest van ontspanning, conversatie en genieten van weer en omgeving. Bij het kapelletje in Esdonk, de Maria Magdalenakapel, hebben we een korte stop en daar worden op eerbiedige wijze de overleden leden van Toerclub Nuenen herdacht. Zoals Maarten zei: “zo zijn ze toch weer bij ons“.

Ook op de terugweg deed de volgwagen weer dienst om eventueel kruisend verkeer te blokkeren, zodat het peloton ongestoord door kon fietsen.

Wie er in de volgwagen zat was voor mij moeilijk te zien maar ik meen, Martien met fototoestel en filmcamera en in het gezelschap van een mooie blondine voorin, en ik neem aan, de chauffeur voorin. 

Rond half twaalf schoten we bij Schafrath het zonnige terras op, korte tijd later gevolgd door de mountainbikers. Daar werden we door Simone en John getrakteerd op een heerlijke versnapering. Er werd nog enige tijd nagepraat en gedronken, en al weer plannen gemaakt om naar Kevelaer te fietsen. 

Kortom, het was weer een dag om in te lijsten.
Klik hier voor de foto's
Klik hier voor het filmpje